06626nas a2200121   4500008004100000245046900041210019700510260010000707490008000807520550300887100005806390856005606448       2557                        eng d00aทัศนคติของประชาชนต่อการบริหารจัดการในเรื่องผลกระทบของสิ่งแวดล้อมจากการสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดนขององค์การบริหารส่วนตำบลหินลาด อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก0 aทัศนคติของประชาชนต่อการบริหารจัดการในเรื่องผลกระทบของสิ่งแวดล้อม  aพิษณุโลกbมหาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม0 vรัฐประศาสนศาสตร์มหาบันฑิต3 aการวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญญาผลกระทบของสิ่งแวดล้อมจากการสร้างจากเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบทัศนคติของประชาชนต่อการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมจากการสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน 3) เพื่อการศึกษาแนวทางแก้ไขปัญญาผลกระทบของสิ่งแวดล้อมที่มาจากการสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดนตำบลหินลาด อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณใช้กลุ่มตัวอย่างที่ได้จากการกำหนดขนาดด้วยตารางสำเร็จรูปของ "Taro Yamane" ที่จำนวน 367 คน เครื่องมือที่ใช้สำหรับการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า
1. ทัศนคติของประชาชนต่อการบริหารจัดการในเรื่องผลกระทบของสิ่งแวดล้อมจากการสร้างเขื่อนแควน้องบำรุงแดนขององค์การบริหารส่วนตำบนหินลาด อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลกโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน คือ การบริหารจัดการผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมด้านสาธารณสุขการบริหารจัดการผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมด้านการเกษตร การบริหารจัดการผลกระทบด้านความเป็นอยู่ของประชาชน ผลกระทบด้านสาธารณสุขผลกระทบด้านความเป็นอยู่ของประชาชน ผลกระทบด้านการเกษตร
2. เปรียบเทียบทัศนคติของประชาชนต่อก่ีบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมจากการสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน ตำบลหินลาด จำแนกตามปัจุบันส่วนบุุคคล พบว่า พื้นที่อยู่อาศัย ระยะห่างจากเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน ส่วนเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอ่ชีพไม่มีผลต่อทัศนคิตของประชาชนต่อการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมจากการสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน ตำบลหินลาด
3. แนวทางแก้ไขปัญญาผลกระทบของสิ่งแวดล้อมที่มาจากสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดน ตำบลหินลาด พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าควรจะต้องตระหนักและใส่ใจอย่างเร่งด่วนนั่นก็คือ การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมที่จะต้องคำนึงถึงความสำคัญในด้านต่างๆทั้งด้านการมุ่งใช้ทรัพยากรให้ยั่งยืนและรู้จัดการหมุนเวียน ทรัพยากรนำกลับมาใช้ใหม่ ควบคุมของเสียและมลพิษที่เกิดขึ้น รวมถึงการรักษา สงวน ปรับปรุงซ่อมแซม และมีการพัฒนาการใช้ทรัพยากรอย่างต่อเนื่อง  เพื่อให้มุ่งไปสู่การส่งเสริมคุณภาพ และตลอดจนความเป็นอยู่ของประชาชนทุกคน ที่จะต้องอยู่ดี กินดี และมีความสุขอย่างแท้จริง1 aวิยะดา, บัวประเสริฐ  uhttp://etheses.psru.ac.th/lib-irpsru/?q=en/node/286